tag:blogger.com,1999:blog-39639172011-10-28T17:28:49.123Zدر محضر شازدهjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comBlogger1041100tag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-1147446609658952662006-05-12T15:09:00.000Z2006-05-12T15:10:09.660Zنسيمی کز بن آن کاکل آيومرا خوشتر ز بوی سنبل آيوچو شو گيرم خيالت را در آغوشسحر از بسترم بوی گل آيو بابا طاهرjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-1147446545810191452006-05-12T15:07:00.000Z2006-05-12T15:09:05.820Zدیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنمواندرین کار دل خویش به دریا فکنماز دل تنگ گنه کار بر آرم آهیکاتش اندر گنه آدم و حوا فکنمخورده ام تیر فلک باده بده تا سر مستعقده در بند کمر ترکش جوزا فکنم jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-1146941978689489992006-05-06T18:58:00.000Z2006-05-06T18:59:38.700Zپس عاقل آن بود که هر روز یک ساعت دل را فارغ کند و این با نفس خویش بگوید که : « مرا هیچ بضاعت نیست مگر عمر ، و هر نفس که رفت بدل ندارد ، که انفاس معدود است و خدای تعالی بر آن نیفزاید ، چون عمر بگذشت باز پس نتوان آورد، کار اکنون است که روزگار تنگ است و آخرت که روزگار فارخ است کار نیست. و امروز روز توست که خدای تعالی عمر داده است و اگر اجل در رسیدی در آرزوی آن بودی که تو را یک روز مهلت دهند تا کار jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-1145568968083703432006-04-20T21:34:00.000Z2006-04-20T21:36:08.090Zمقاله اي كه در زير ملاحظه مي فرمائيد توسط آقاي doug copp در خصوص كاهش خسارات جاني در هنگام وقوع زلزله ارائه شده است اين مقاله در روزنامه ايران نيوز 6 مارس 2005 چاپ شده بود كه جهت بهره برداري بشرح ذيل ارائه مي گردد. انتظار مي رود كه اين متن بتواند اطلاعات مفيدي را در اختيار خوانندگان محترم قرار دهد. نام من doug copp و رئيس گروه نجات و مدير تيم آمريكائي نجات بين المللي(ARTI) American Rescue Team jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-1145567310169444222006-04-20T21:07:00.000Z2006-04-20T21:08:30.180Zای ساربان آهسته رو کارام جانم میرودوان دل که با خود داشتم با دلستانم میرودمن ماندهام مهجور ازو، بيچاره و رنجور ازوگويی که نيشی دور ازو در استخوانم میرودگفتم به نيرنگ و فنون، پنهان کنم ريش درونپنهان نمیماند که خون بر آستانم میروداو میرود دامن کشان، من زهر تنهائی چشانديگر مپرس از من نشان، کز دل نشانم میرودبا آنهمه بيداد او، وين عهد بی بنياد اودر سينه دارم ياد او، يا بر زبانم میرودباز آیjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-1100810279816567132004-11-18T20:36:00.000Z2004-11-18T20:37:59.816Zفغان کم جانم
محبوس مانده در گلو
چشمم خو کرده به تاريکی
بيهوده
پی کور سو اميدی مگر که تاب آورم.
طعم تلخ خون آبه و اشک و خاک در کامم
سوت کر کننده سکوت که چنين پر هياهو می نمايد.
صدايم به جايی نمی رسد!
من فرياد زدم:
عشق
يگانه تجربه طبل پرکوبه آغازين است بر ستيغ کلکچال
که نگاه را می شکوفاند…
که دل را به چنگ می سپرد…
که اشک را وسوسه می کرد…
صدايم به جايی نمی رسد!
من ناله کردم:
عشق
خيرگی نگاهی آشناست jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-1073343446693414832004-01-05T22:57:00.000Z2004-01-05T22:59:04.873Zمی دانم ! خيلی وقت است که ننوشته ام. خيلی وقت است که چراغ اينجا خاموش است. حکايت اين غيبت مفصل است که شرحش بماند برای بعد. اما کليتش همان قصه ی قديمی قير و قيف و مرخصی مدير مربوطه است . نمی دانم چند نفر به طور پاتقی می آمند اينجا و آنچه اينجا گذارده می شد را می خواندند ؟ اميدوارم حس سحر آميز نوشتن دوباره در من خانه کند . هنوز هم بهترين راهی است که می شناسم برای شکل دادن به افکار ، احساسات و jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-1073343309959939282004-01-05T22:55:00.000Z2004-01-05T22:56:48.170Zزلزله ای که دوازده روز قبل جان و زندگی مردمان بم را ويران کرد از آن دسته موضوعاتی است که می تواند به راحتی احساسات را به غليان در آورد و زبان و قلم هر انسانی را بگشايد. در اين مدت به حد کفايت در اين مورد سخن گفته شده و تمامی ما احساس و ذهن خود را در معرض بمباران خبری و عاطفی اين فاجعه قرار داده ايم. « چهل نفر از فاميل ما رفتن ، دختر سه سالم و زنم رفتن ..... اونجا هيچ چی نيست. به داد برسيد» « jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-959359512003-06-23T05:31:00.000Z2003-06-23T05:32:27.000Zفرصت زيستن را دست و دهان بسته گذشتم .
دست و دهان بسته گذشتيم
و منظر جهان را تنها از رخنه ی
تنگ چشمی ی حصار شرارت ديديم
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-959358422003-06-23T05:26:00.000Z2003-06-23T05:26:08.036Zدر عرض بيست روز گذشته اين بار هشتم است که اين ياداشت را می نويسم و اين بار بر خلاف تمام سابقه پيشين از اين دير کرد شرمگين و خجل نيستم . صبر کردم تا غبار آن چيز ها که وجودشان امکان قدم نهادن بر باريکه ی انصاف را از آدمی صلب می کند ، همگی فرو نشيند . ترديد ، خشم ، بد بيدنی ، تلخ کامی و بی تفاوتی ناشی از عصبيت... به گمانم اين همان کاری است که تو نکردی . زود نسخه نوشتی ، جان دل !
باقی jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-953336492003-06-05T16:50:00.000Z2003-06-05T16:50:26.123Zمرا به هيچ بدادی و من هنوز بر آنم
که از وجود تو مويی به عالمی نفروشم
بوی تعفن اين بلاگستان رو برداشته . يکی اون هواکش رو روشن کنه لطفا .jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-949536662003-05-27T19:45:00.000Z2003-05-27T19:45:42.360Zآن که در را محکم می کوبد
به اهل خانه نزديک تر است .
آن که در را به آرامی می کوبد
غريبه ايست که قصد آشنايی دارد .
اما يقين بدان ؛ آن که پشت در منتظر ايستاده از همه عاشق تر استjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-949018422003-05-26T16:41:00.000Z2003-05-26T16:41:08.190Z نه کسی را درد زمان
نه زمان را درد کسی jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-949018122003-05-26T16:40:00.000Z2003-05-31T20:51:21.000Zدر ضميمه روزنامه همشهری در بخش همشهری جوان شماره 17 که در تاريخ جمعه دوم خرداد منتشر شد، مصاحبه ای با مصطفی مير سليم ؛ وزير اسبق فرهنگ و ارشاد انجام شده که برای من خيلی جالب بود . جالب و در عين حال تاثر انگيز . قسمت هايی از صحبت های مير سليم را انتخاب کرده ام و در گزينش جملات سعی کردم امانت داری را رعايت کنم :
* من خودم در سنين نوجوانی به دروغگويی و غيبت خيلی حساس بودم . مرحوم مادرم بعدjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-948389252003-05-24T21:27:00.000Z2003-05-24T21:27:58.096Z راستی امروز سوم خرداد است . سالروز آزاد سازی خرمشهر . سوم خرداد و واقعه ای که در آن رخ داده به نظر من هيچ کم از بيست و نه اسفند يا سی تير ندارد . بماند که از فداکاری نازنين ترين جوانان اين سر زمين چگونه بهره برداری تبليغی می شود . اما به راستی می توان هر سال اين روز را به يک يک مردم ايران تبريک گفت و به احترام تمام عزيزان اين سرزمين که برای شرف و آزادی کشته شدند دقيقه ای کلاه از سر برداشت .jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-948388262003-05-24T21:22:00.000Z2003-05-24T21:22:41.706Zهمين جور که عصر توی خيابان راه می رفتم ، گوشه گوشه ی ذهنم را گشتم ، دنبال يک دروغ خوب . دروغی که بشود قصه تعطيلی چند وقتی اين شازده خانه را خوب با آن ماست مالی کرد .و چون در اين دوره و زمانه نمی شه هر دروغی را تحويل مردم داد، کلی با خودم کلنجار رفتم . دروغ هم بايد شايسته شخصيت مخاطب آدم باشه . اول فکر کردم بايد خيلی هم دروغ نباشه ، که بعدا وجدان درد بيخ گلوی آدم رو بگيره و آن وقت واويلاjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-940141852003-05-08T21:42:00.000Z2003-05-08T21:42:03.503Zداداشمون داره ميره خونه شوور !jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-936434522003-05-02T11:14:00.000Z2003-05-02T11:14:26.486Z رنگ زرد زعفرون و بوی گلاب که هيچ وقت دوستش نداشتم با خلال بادوم و پسته و دارچين روی شله زرد . عجب مردمان غريبی داريم !jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-936409482003-05-02T08:24:00.000Z2003-05-02T08:24:20.686Zبا تو ؛
سلانه سلانه تا کهکشان ،
رقاصگی قرار در پستوی خيال و
حبس آخرين مشام وجودت در سينه
برای روز
مبادا .
مستی از نوشاک دلنشين
بوسه های تو غوطه می خورد .
و خنکای نسيم
لبخندت نوازشی است ،
بر التهاب گونه های تب دار من .
که گويی زندگی تنها همان يک آن است
و ما بقی
زيستن در پناه آن .
بی تو ؛
هرزه پو چون باد
در گستره ی افق ،
با زمان زيستن ،
غمگسار بودن ،
نه به اميدی ،
که خود jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-931158482003-04-23T15:12:00.000Z2003-04-23T15:12:36.410Zصداش رو شما هم می شنويد ؟jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-931156532003-04-23T15:08:00.000Z2003-04-23T15:08:47.470Zروز اول هيچ چيز نبود .
روز دوم ابر ها آفريده شد ، چون رويا ها بدون ابر هميشه چيزی کم دارند .
روز سوم ديوان حافظ سروده شد . مگر می شود بدون حافظ عاشق شد ؟
روز چهارم استمينوفن کودئين و چسب زخم در بسته بندی های شيک و متنوع خلق گرديد ، چون تحمل زخم ها و درد ها بدون آنها ممکن نبود .
روز پنجم ، روز خلقت ساعت شماته دار بود . ساعت شماته دار نماد اميد و انگيزه ی تلاش ، برای رسيدن به jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-930028762003-04-21T20:51:00.000Z2003-04-21T20:51:22.810Z
سينا مطلبی را آزاد کنيد
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-924982182003-04-12T20:23:00.000Z2003-04-12T20:23:50.873Z راستی اين بابا پسر خاله دسته ديزی بنده است. وبلاگش ای بد نيست . اگه رفتيد و خونديد و خوشتون اومد يه دعايی هم به جون ما بکنيد .jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-924980432003-04-12T20:18:00.000Z2003-04-12T20:18:38.903Z زنده ام . اما نوشتنم نمی ياد . چشمهام رو بستم . از او ن جور بستن ها که وقتی می خواهی بخوابی اما يه چراغ پر نور زل زده تو چشمهات و هيچ جور نمی خواد رضايت بده . چشمهام رو محکم فشار دادم رو هم . مثل اون موقع ها که بچه بودم و می رفتم حموم. برای اينکه کف نره توی چشمهام ، محکم پلک هام رو بهم فشار می دادم . غافل از اين که اين جوری بدتر چشم آدم می سوزه . وقتی به زور چشم هات رو می بندی عقلانيه که jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-921048852003-04-06T20:39:00.000Z2003-04-06T21:00:07.000Z زندگی صحنه ی يکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه ی خود خواند و
از صحنه رود
صحنه پيوسته بجاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به ياد
http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/2920571.stm
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-921047232003-04-06T20:35:00.000Z2003-04-06T20:44:45.000Zدرست ميشه ! غصه نخور . يک نگاهی به اون تابلوخط بالای سرت بنداز : اين نيز بگذرد منتها مواظب باش . بد جايی داری پشتک وارو می زنی . می دونی هميشه درک تفاوت اون چيزی که هستی با اون چيزی که می تونی باشی خيلی درد داره . تحمل درد سوزناک تفاوت اون چيزی که هستی با اون چيزی که بايد باشی پيش کش . سخت نگير . يک بار همين تابستون توی موقعيتی قرار گرفتم که خيلی به نظرم سخت و وحشتناک بود . جهنم . jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-918703712003-04-02T22:10:00.000Z2003-04-02T22:10:57.436Z به جهنم !jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-918684442003-04-02T21:36:00.000Z2003-04-02T22:11:10.000Zپيرزن بدون اينکه عجله ای داشته باشد با دست های چروکيده و رگ های آبی ورم کرده اش صبورانه تک تک شن ريزه ها را از روی زير انداز جمع کرد و چشم دوخت به افق دور دست تهران . امروز سيزدهم نوروز بود و هفتاد و ششمين سال روز تولدش . « فکر نکنم هيچکدوم از بچه ها يادشون باشه » . امسال هم با بچه ها و نوه هايش آمده بود به بيرون شهر . « خدايا شکرت ! همين که سر پام و بچه هام دور و برم هستن شکرت » همه jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-917354782003-03-31T22:26:00.000Z2003-03-31T22:37:22.000Zما بی غمان مست دل از دست داده ايم
همراز عشق و همنفس جام باده ايم
.....
چون لاله می مبين و قدح در ميان کار
اين داغ بين که بر دل خونين نهاده ايم
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-916643322003-03-30T20:50:00.000Z2003-03-31T22:33:10.000Z« ما اون چيزی هستيم که بهش عمل می کنيم . نه اون عقايد انتزاعی که فقط توی کله هامون جمعشون می کنيم برای روز مبادا ! اعمال ماست که شخصيت ما رو می سازه نه افکارمون . » اين جمله ی عجيب غريب که من چهار بار پيش خودم تکرارش کردم ، تا يادم نره و بتونم بيام اينجا برای شما نقل کنم و کلی با بار فلسفيش پز بدم ، آخرين فرمايش حميد احمديه . همون حميد احمدی فرزند کرامت ( با سيستم جديد کرامت گيری از jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-915746612003-03-28T23:51:00.000Z2003-03-28T23:58:35.000Z نظر خواهی را که آفريد ؟
LinktoComments('8211')
Comment
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-914380792003-03-26T22:19:00.000Z2003-03-28T23:33:38.000Zمرغ زيرک چون به دام افتد تحمل بايدش !
LinktoComments('1')
Comment
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-912411342003-03-23T21:57:00.000Z2003-03-23T21:57:00.860Zسال عقلانيتjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-911138732003-03-21T09:06:00.000Z2003-03-21T09:06:52.936Zچيزی انگار کم است. چيزی يا کسی ؟ جفت ماهی قرمز در تنگ بی قراری می کنند . حتی حوصله حافظ هم نيست. مزمزه ی شراب قرمز با پسته و زيتون و پرتغال . عجب آشی ! نمی توانم چشم از صفحه ی تلويزيون بردارم . اخبار جنگ ، کشتار ، ويرانی و آوارگی سرازير است . دل و دماغی برای استقبال از بهار نمی گذارد . دنيا در دست عده ای ديوانه و اوباش افتاده و باد بادکنک احترام به نظر مردم ، شورای امنيت .... در غرب هم در jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-910114552003-03-19T20:32:00.000Z2003-03-19T20:32:08.950Zصفحات نمايشگر وضعيت پرواز در سالن ترمينال شماره دو مهرآباد تند تند می چرخد . پرواز تهران – لندن خطوط هوايی بريتيش اير ويز در مرحله آماده پرواز است . « الهی خير نبينن ! » . نفرين سنگين تری نمی شناسم تا داغ کنم آنکس که مرا از عزيزانم جدا می کند . دلم گرفته است از اين قصه ی پريشان و تب زده که چند سال است ، تکرار می شود و انگار سر باز ايستادن ندارد . دلم تنگ است از تکرار صحنه های وداعjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-907001362003-03-14T09:14:00.000Z2003-03-14T09:14:54.233Zامشب داره می ره ! امشب باز بايد برم فرودگاه بدرقه ! امشب باز منم و بزم خيالم .jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-906737102003-03-13T23:04:00.000Z2003-03-14T08:29:10.000Z من نه کارشناس امور اجتماعی هستم نه فيلسوف ! حتی نمی تونم به خودم اجازه بدم ژست اونها رو بگيرم . اما احساس می کنم جامعه با يک بحران عميق اجتماعی مواجه شده . که به طور واضح ناشی از درد کهنه بی هويتی است . برای روشن شدن عرضم از احوالی که در ايام محرم همگی می بينيم ، چند مورد رو مثال می زنم . البته برای اين که خدای ناکرده به کسی جسارت نشه ، تمامی افعال رو در صيغه اول شخص جمع به کار می jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-905823302003-03-12T12:19:00.000Z2003-03-12T12:19:00.326Zامروز برای اولين بار صدای پای بهار رو شنيدم. صداش به گوش شما هم خورده ؟
مادرم گندم درون آب مي ريزد
پنجره بر آفتاب گرمي آور مي گشايد
تا شب نوروز
خرمي در خانه ما پا گذارد
زندگي بركت پذيرد با شگون خويش
بشكفد در ما و سر سبزي بر آرد
اي بهار اي ميهمان دير آينده
كم كمك اين خانه آماده است
تك درخت خانه همسايه ما هم
برگ هاي تازه اي داده است
گاه گاهي هم
همره پرواز ابري در گذاره باد
بوي عطر نارس گل هاي jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-903684732003-03-08T20:45:00.000Z2003-03-08T20:45:34.450Zامشب دلم بد جوری گرفته !jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-902595462003-03-06T21:17:00.000Z2003-03-06T21:21:11.000Zامروز قصد نداشتم مطلبی به اين شازده خانه اضافه کنم . اما از غروب تا حالا توی کف يک تصنيف هستم از بنان . اين قدر شعر زيبايی داره که نگو ! می دونم خوندن شعرش به تنهايی اصلا مزه نمی ده اما اگر تونستيد حتما بريد آهنگش رو هم پيدا کنيد که فوق العاده است . نمی دونم شاعر اين تصنيف کيه دوستانی که می دونن اگر لطف کنن به من هم خبر بدن ممنون می شوم .
شبی که مهمان منی،
راحت دل و جان منی ،
شفای آشفتگیjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-901965052003-03-05T21:40:00.000Z2003-03-05T21:48:25.000Zشغل شريفی دارم . خدا را شکر روزی می رسد . من در حقيقت دو شغل دارم . اما اموراتم بيشتر با شغل دومم می گذرد . حرفه دوم من گرياندن مردم است . عصر بعد از تعطيل شدن اداره برای مجالس ختم نوحه می خوانم . ماه محرم خيلی ماه خوبی است معمولا تمام سال از مرخصی های استحقاقی خود استفاده نمی کنم برای اين ماه . هر سال از اول ماه محرم تا سيزدهم را مرخصی می گيرم . از اين هيئت به آن تکيه. از دسته زنجير زنان به jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-898939802003-02-28T10:26:00.000Z2003-02-28T10:26:54.700Zنمی دانم در چند روز گذشته چشمتان به رسانه های انگليسی زبان خورده يا نه ؟ اگر توجه کرده باشيد شما هم مانند من انگشت حيرت به دهان برده ايد وقتی تيتر سياسی اين رسانه ها را ديديد که به نقل از سخنگوی وزارت امور خارجه ايالات متحده امريکا نوشتند : Iran is democracy خبری که آنچنان ميان رسانه های داخلی بازتابی نيافت . به گمانم آنچه حساب ما را از عراق يا کره شمالی سوا می کند پيامی است که jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-898635332003-02-27T22:25:00.000Z2003-02-27T22:25:45.483Zبه ياد او که مخمل صدايش سرشار از اندوه عشق و غم تنهايی بود . بياد او که هنوز و هر ساعت صدايش در گوش هايمان زنگ می زند « تو الهه ی نازی در بزمم بنشين ». هشتم اسفند 1364 در بيمارستان ايرانمهر زندگی را بدرود گفت . يادش گرامیjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-897050872003-02-25T11:19:00.000Z2003-02-25T11:19:19.216Zبا عرض شرمساری از همه ی خانوم ها و آقايون عزيز و با عنايت به اين که ادب و حيا فقط بعضی مواقع خوبه و در مواقع لزوم آدم بايد با بی حيايی زندگی کنه ، داستانی که ديشب مامانم از مدرسشون تعريف کرد و نيم ساعت همگی ما را خنداند را به محضر امت شهيد پرور عرض می کنم . در شيفت مقابل دبستانی که مادر من آنجا تدريس می کنه در ايام پر شکوه سالروز پيروزی انقلاب اسلامی از طرف اولياء مدرسه به دانش آموزان گفتن jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-895994222003-02-23T15:04:00.000Z2003-02-23T15:04:31.633Zپشت اتوبوسی نوشته بود :
من از چشمان خود آموختم رسم محبت را
که چون عضوی به درد آيد بجايش ديده می گريد
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-895500352003-02-22T13:58:00.000Z2003-02-22T13:58:35.836Zامروز حوالی ظهر برای کاری به ساختمان اصلی وزارت امور خارجه در خيابان سپه سابق ( امام خمينی فعلی) رفته بودم . کارم که تمام شد ، ناخواسته حواسم به سمت سر در باغ ملی رفت با در های چوبی عظيمش. فضولی آنقدر جانم را خاراند که ديدم در حال قدم زدن در خيابان های باغ ملی هستم که پر بود از ساختمان های قديمی با سر در های اساطير ايرانی . در ميان اين عمارت ها بروی سر در ساختمانی زيبا نوشته شده بود : jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-892983532003-02-18T10:48:00.000Z2003-02-18T10:59:20.000Z نقله که می گن : لری خار کن روزی پشته ی خاری کند و به پشت کشيد و به طرف ده روان شد . در بين راه ، از زور خستگی بارش را زمين گذاشت و به آن تکيه داد . به فکر فرو رفت و در های زندگی را سخت به روی خود بسته ديد ، آهی از ته دل کشيد و رو به آسمان فرياد کرد : « هی هدا ، يا يه هری يا يه مرگی ! » ( ای خدا ، يا يک خری به من بده ، يا من رو بکش )
از قضا در همان لحظه تخته سنگ بزرگی از کوه جدا شد و jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-891114392003-02-14T21:15:00.000Z2003-02-14T21:15:24.320Z در ازل پرتو حسنش ز تجلی دم زد
عشق پيدا شد و آتش به همه عالم زد
تا عصر گمان می کردم که برگذاری جشنی با نام ولنتاين توسط ما ، سنت بی خودی است. به خودم می گفتم بيشتر شبيه دهن کجی به شرايط راديکال مذهبی حکومت است تا يک سنت خودی بر خواسته از نياز . ايده قشنگی است اما مال ما نيست . پس برگذاريش تبی است که زود می آيد و می رود . اما راستش سريع تر از آن تب نظر خودم فروکش کرد .حالا فکر می کنم :jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-889294662003-02-11T20:24:00.000Z2003-02-17T23:00:04.000Z آمد تو ، و اتاق پر شد از بو های زنانه . بوی کرم ، بوی پودر ، بوی عطر و بوی مخصوص زنانگی در هم آميخت و پيچيد ميان ذرات هوا . چشمان حيدر همان جور که دم در ايستاده بود ، مثل هميشه پی خانوم منشی دويد . آخ که چقدر ديشب سختش شده بود که تا دير وقت به هزار زحمت کلمات فارسی را از روی صفحات کتاب بلعيده بود . تازه يادشان گرفته بود آخر ، و کتاب خواندن هنوز برايش راحت نبود . ديروز که شنيد خانومjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-887040002003-02-07T13:40:00.000Z2003-02-07T13:40:49.823Zبه نظرم اين از همون جمله گنده گندهاست . از اونها که فقط قشنگن و اينقدر کلی هستند که آخرش هيچی دست آدم رو نمی گيره . تو خالی هستن. فقط قشنگن چون کلمات خيلی جذاب پشت سر هم رديف شدن . و بعد که اعتراض می کنی « خوب ؟ باقيش؟» می گن : « همين ! تو عمق مفهوم عرفانی اين جمله رو درک نمی کنی . »
هر چی آسمون ريسمون می بافی که بابا من دلم نمی خواد عرفان داشته باشم . دلم نمی خواد کل زندگی رو عين يک jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-885550542003-02-04T22:56:00.000Z2003-02-07T13:50:13.000Z بلند بلند تک خوانی کن ؛ « تولد ! تولد ! تولدت مبارک .....» و ناشيانه بجنبان کمرت را ميان مجلس . « دستت وبال گردنت با اين کادو آوردنت ... اين چی چيه آوردی ؟ آبرومون رو بردی .....» بگذار دمی رها شود اين مغزت (اسمش را می شود گذاشت مغز ؟) از آشفته بازار ، روزمرگی .
بد عادتی پيدا کرده ای جلال ! باور کن نمی توان همه مسائل را فلسفی و انتزاعی چاره گشايی کرد . می فهمی ؟
رها کن خودت را . هيچ jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-884292552003-02-02T18:15:00.000Z2003-02-02T18:15:21.126Zآخرش رضا دادم . آخرش همان شد که او می خواست . آخرش نتوانستم رو بگردانم . آنقدر صفا در نگاهش بود که دلم به حال خودم ريش شد نه به حال او . آخرش همان شد که او می خواست . همان روزها دوستی به من گفت که چنين می شود و من خنديدم که هرگز . حالا معلوم شد که من را خوب می شناسد .
گفتم آهن دلی کنم چندی
دل نبندم به هيچ دلبندی
سعديا دور نيکنامی رفت
نوبت عاشقی است يک چندیjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-881725942003-01-28T20:17:00.000Z2003-01-28T20:17:50.086Zبا خودم قرار گذاشته بودم اينجا شعری نگذارم . هميشه فکر می کنم اگر بخواهيم شعر بخوانيم همگی به قدر کفايت کتاب شعر در کتابخانه هايمان داريم . اما چند روزی که زبانم بند آمده . خالی شدم . بی کلمه شدم و اين خيلی بد است . درد آور است راستش . حرف هايم کلمه ای را پيدا نمی کنند . بگذريم . توی اين حال وهوا اين شعر زنده ياد احمد شاملو را خيلی زمزمه کرده ام . اگر قرار است اينجا تصويری از من باشد پس امروز jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-880943182003-01-27T13:17:00.000Z2003-01-27T13:17:12.270Zمن متاسفانه بلد نيستم چطور بايد نظر خواهی در ذيل نوشته هام ايجاد کنم. از همه دوستانی که در اين مورد اطلاع دارند کمک می خوامjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-880940872003-01-27T13:10:00.000Z2003-01-27T13:13:58.000Zصبح است ساقيا قدحی پر شراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن
postCount('کرامات شما');
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-880033282003-01-25T12:45:00.000Z2003-01-25T12:45:17.190Z از اين پس در روز های جمعه گزارشی از وضعيت هفته به خدمت خوانندگان عزيز ارائه خواهد شد .
الف) مستی هفته : چهارشنبه / کلکچال / وضعيت هوا : برفی و مه آلود
بيش از آنچه فکر می کردم لذت بخش گذشت بر من . تصوير کوه ، هنگامی که دانه های ريز برف عالم را پوشانده بيش از آن که فکرش را بکنيد چشم نواز بود .
" دست راستت را حلقه کن به دور درخت سفيد پوش ، و در حالی که ايستاده ای بر لب پرتگاه ، خيره jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-877401582003-01-20T19:07:00.000Z2003-01-20T19:07:41.350Zبشقاب ميوه اش رو برداشت و رفت روی دسته مبل کنار دار و دسته پيرپاتال ها نشست. پيدا بود که کلافه شده و حوصله اش سر رفته . غير از اين هم نمی تونست باشه ، محال بود اگر خودش را در جمع غريبه و نا همگون حس نمی کرد ، سراغ آنها بره . اونها که چيزی جز اينکه فلان راديو در مورد اقدام بعدی آمريکا پس از حمله به عراق چی گفته ، يا قيمت گوشت هفت هزار تومن شده چيزی برای گفتن ندارند . آخر سر هم به هيج صراطی jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-876877912003-01-19T18:43:00.000Z2003-01-19T18:48:14.000Zمن زنده هستم . متاسفانه در هفته گذشته نتوانستم در اينجا بنويسم . يک روز قير نبود ، يک روز قيف و يک روز هم مسئول مربوطه .... از تمامی دوستان نازنينی که به کلبه خرابه ی اين شازده کمترين سر زدند پوزش می خواهم . هر چند که باز هم خدا رو شکر تعداد اين عزيزان زياد نيست و من تنها به اندازه 8-10 نفر شرمنده می شوم . اميد وارم از فردا نظم نسبی به اين شازده خانه باز گردد .jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-874167792003-01-14T13:58:00.000Z2003-01-20T19:09:43.000Zپنج سالم که بود آرزو داشتم دانشمند شوم يا لااقل پزشک ، و به هيج وجه به کمتر از اين رضايت نمی دادم . و اين آرزو جدا از آرزوی دوچرخه بود وقتی هر روز تابستان از بالکن ، بچه های کوچه مان را می ديدم که دسته جمعی دوچرخه سواری می کنند . و اين اولين آرزويی بود که به چنگ آمد . هنوز مدرسه نمی رفتم که دوچرخه رسيد . آن وقت ها آرزو ها دم دست بود و کوچک ، آنقدر نزديک که دستت را دراز می کردی توی jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-873503812003-01-13T12:53:00.000Z2003-01-13T12:53:29.073Zشراب تلخ می خواهم که مرد افکن بود زورش
که تا يک دم بياسايم ز دنيا و شر و شورش
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-873503122003-01-13T12:51:00.000Z2003-01-13T13:01:42.000Zآقای بد اخلاق صبح از خواب بيدار شد و بدون اينکه دوش بگيره يا صورتش رو اصلاح کنه رفت دانشگاه و امتحانش رو خراب کرد .jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-872591602003-01-11T10:03:00.000Z2003-01-11T10:03:23.186Zخيلی دلم می خواهد بدانم در آن لحظه که حاج علی خان فراشباشی ، خون ميرزا تقی خان امير کبير را بر کاشی های لاجوردی حمام فين کاشان می ريخت ، امير به چه فکر می کرد و به ياد چه بود ؟
به ياد استادش ابوالقاسم خان قائم مقام فراهانی ؟ که گويی در تاريخ اين بلاد خدمت بجز مرگ پاداشی ندارد ، و اداره اش تنها در دستان مهد اوليا ها و آغاسی های هر دوران بر دوام می ماند ، نه ديگران .
يا به ياد شاه jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-872591452003-01-11T10:02:00.001Z2003-01-11T10:02:44.716Zاين آهنگ از کريس دی برگ را ديشب پيدا کردم و از صبح دلم نيامده دکمه تکرار ضبط را بر دارم و هنوز می خواند برايم.
Suddenly love comes in and finds me on open ground ,
nowhere to hide , nowhere to run ,
there’s no turning back ,
and a journey has just begun ;
suddenly love breaks down the doors , there is singing inside ,
and all of the light that’s in your eyes ,
shining here tonightjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-872591332003-01-11T10:02:00.000Z2003-01-11T10:02:02.466Zدوری گاهی لازم است . حتی برای دوستان . لازم است تا دور باشی و از دور دوباره فکر کنی به خودت و رفاقت چندين ساله ات . دوری گاهی لازم است برای آن که بفهمانی راضی نيستی از ديدن پر پر شدن رفاقتت . از تباه شدن روزگار هم پيمانت . حتی اگر برنجد .
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-871272792003-01-08T20:14:00.000Z2003-01-08T20:14:41.743Zامروز کلکچال بود و آسمان و برف ، با دوستان تازه که زمان می برد آن شوند و آن شويم که بايد . هوای تازه بود و تصوير شهر زير خاکستر . نگاه های تازه بود و حرف های نو . و هزار چيز ديگر که امروز آمد بر من و نمی دانم که چگونه بنويسمش . اصلا نمی دانم که بايد نوشت يا نه ؟
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-871271822003-01-08T20:12:00.000Z2003-01-09T12:34:58.000Zبهنود که بايد خطابش کنم استاد چه خوب تصوير می کند حال ما را بهتر از خودمان . سفارش می کنم اگر دل تنگ زمان هستيد در زمانه ای که نه کسی را درد زمان است و نه زمان را درد کسی ، اين نوشته را بطور کامل بخوانيد
.....وقتی به آن فهرست رنج ها و دردها فکر می کنم نمی توان آسمان را غمگين نديد ولی در نظر آوريد بخش ديگر حکايت را. اگر در آن روز تابستانی ـ دوم خرداد را می گويم ـ به ميدان نيامده بوديد در اين jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-870692882003-01-07T18:13:00.000Z2003-01-07T18:13:28.086Zامروز هفدهم دی ماه از نظر تاريخی روز جالبی است . از وقايعی که در اين روز اتفاق افتاده می توان به :
1 ) اجرای طرح حذف حجاب ، توسط رضا خان در سال 1314 خورشيدی .
2 ) سی و پنجمين سالمرگ غلامرضا تختی ؛ اسطوره پهلوانی کشتی ايران .
3 ) تولد نيکلاس کيج بازيگر شهير سينمای آمريکا در سال 1964 ميلادی .
4 ) انتصاب دو زن به نام های آبش خاتون و ترکان خاتون به حکمرانی دو منطقه فارس و کرمان توسط jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-869772572003-01-05T22:56:00.000Z2003-01-05T22:56:52.766Zمن بلند فرياد کشيدم . نعره زدم . آنقدر که گلويم سوخت . برگشت و گفت : « چرا ناله می کنی ؟ »jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-869214832003-01-04T14:32:00.000Z2003-01-05T22:41:18.000Zدستم رو گرفتم بالا و گفتم : « ببخشيد خانوم ! می شه سوال شش رو برای ما بخونيد ؟ توی برگه ما خوب چاپ نشده . » و بعد که جوابم را گرفتم تند تند ادامه دادم به نوشتن . هميشه برگه ام مثل نقشه های گنج بود ؛ پر از نشانی های مختلف . از فلش های مارپيچ که گوشه ای از صفحه را به سمتی ديگر می برد تا نوشته های راهنما « ادامه سوال 3 در پشت ورقه » . جواب سوال آخر را که می نوشتم بند نمی شدم پشت ميز و jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-867978602003-01-01T21:36:00.000Z2003-01-01T21:37:09.000Zجمله بی قراريت از طلب قرار توست
طالب بی قرار شو تا که قرار آيدت
عاشق جور يار شو ، عاشق مهر يار نی
تا که نگار ناز گر ، عاشق زار آيدتjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-867976942003-01-01T21:32:00.000Z2003-01-01T21:32:27.746Zبه علت نزديکی امتحانات مشترک مورد نظر در دسترس نمی باشدjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-867641872002-12-31T22:19:00.000Z2002-12-31T22:19:59.803Zبا عنايت به نزديکی ايام امتحانات پايان ترم و در راستای اين که در ايام امتحانات همه دانشجويان عزيز همه ی فعاليت های معمول و هميشگی علمی خود را تعطيل کرده و به کار های دلچسب ديگر شامل : خوابين در حدود ده ساعت در شبانه روز ، تماشای کليه فيلم های مزخرفی که در طول ترم رغبت به ديدنشان وجود نداشت اعم از ؛noting hill , one nice dey ، آواز قو ، پائين شهر بالای شهر و.... ، به پايان رساندنjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-867641252002-12-31T22:18:00.000Z2002-12-31T22:18:06.160Zرقصيدن هيچ شبيه زندگی نيست . خيلی ساده تر است و احتمال لذت بخش بودنش خيلی بيشتر . لازم نيست مثل زندگی در هر لحظه هزاران پيش فرض را توی ذهنت مرور کنی برای يک تصميم ساده . چند اصل برای لذت بردن بيشتر ندارد و مهم ترينش اين است که در حال رقصيدن هيچ وقت به اين که نگاهت می کنند يا نه فکر نکنی .jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-867130702002-12-30T21:50:00.000Z2002-12-30T21:57:37.000Zداستان شبيه سازی انسان از همان زمان که بالی گوسفند انگليسی شبيه سازی شد سر و صدای زيادی کرد و با واکنش های متفاوتی رو به رو شد . از مخالفت اهل کليسا و اخلاق گرايان تا استدلال های پزشکان . و حالا که نخستين انسان ، چند روز پيش از دانش آدمی آفريده شد ، هيا هو به اوج رسيده است .اين پديده از آن هايی است که نمی توان به راحتی در موردش قضاوت کرد و نظری قطعی داد. در دنيايی که به دنيا آوردن هرjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-867126462002-12-30T21:40:00.000Z2002-12-30T21:40:03.380Zهميشه گمان می کردم که آدمی آن زمان که عريان در مقابل خود می ايستد حالات محدودی دارد . حتی گمانم بر اين است که جنس اين حالات برای اکثر آدم ها يکسان است . مدتها به اين موضوع فکر کردم تا چند حالت را به دست آوردم . سخت بود برايم به نثر در آوردنش . فعلا 3 تايش را نوشته ام . اما چون به نظرم آسان نيست کنار آمدن با اين نوشته ها در چند نوبت اينجا می گذارمش . متاسفانه حالت اول حالتی نا خوش آيند وjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-866580652002-12-29T13:38:00.000Z2002-12-29T13:41:10.000Zهمه مردم بزرگند
بعضی مردم بزرگ آفريده می شوند
بعضی بزرگی را بدست می آورند
و بعضی تنها بزرگی را بزور به خود می چسبانند
نمايش نامه شب دوازدهم اثر شکسپير ، پرده دوم ، صحنه پنجمjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-865573822002-12-26T19:23:00.000Z2002-12-26T19:23:12.690Zخودش هم خوب می داند که چه خوب می نويسد . اين رو بخونيد . احتمال اينکه خوشتون نياد خيلی کمه . تولودت مبارک آليس نازنين !jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-865249302002-12-25T21:57:00.000Z2002-12-25T22:13:14.000Zاز همان روز که آوردمت خانه مهرت به دلم افتاد. کلی برايم تازگی داشتی . يک دنيای کشف نشده . اما راستش را بخواهی درست يادم نيست از کی اين اسم را برايت انتخاب کردم . آن موقع ها هنوز درست اخلاقت دستم نيامده بود .نمی دانستم چه وقت هايی از کوره در می روی و به زمين و زمان بد و بيراه می گويی .اوايل قصد استعمارت را نداشتم . اما می دانی که ، آدمی زاده است و قدرت طلبی پايان ناپذيرش . اسمت شد قاسم و شدی jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-865247822002-12-25T21:50:00.000Z2002-12-25T22:02:33.000Zميلاد پيامبر صلح و دوستی بر همه دوست داران صفا و مهر مبارک باد : happy christmasjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-865234012002-12-25T20:57:00.000Z2002-12-25T20:57:02.176Zما را " مسيحی chretien" می نامند و اين عنوان از کلمه مسيح (christ) می آيد ، که خود آن از ريشه ی "کرستوسchrestos" يونانی است که معادل لفظ "مشيا Machiah " در زبان عربی است و معنای آن عبارت است از "آن کس که تدهين (روغن مالی ) شده " منظور از مشيا در دين يهود خاخام بزرگ است که تقديس شده و بر سر او روغن مقدس ريخته اند و فقط اوست که می تواند در معبد ذات جاودان (معبدی در اورشليم قديم ) به او jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-864512812002-12-23T21:57:00.000Z2002-12-23T22:24:55.000Zبز ها که هميشه با دم پيچيده و عورت عريان پيشاپيش گله می روند ، يک بار چون رمه به جويی رسيد پا پس کشيدند تا نخست گوسفندان از آب بر جهند . ميش ها که از فراز جوی جستند دنبه هاشان به حرکت در آمد و لحظه ای کوتاه شرمگاهشان آشکار شد .
بز ها به پای کوبی بر خاستند هوراکشان و رسوائی کنان که : ديديم ، ديديم !
ميش ها گفتند : زهی انصاف . که ما عمری است آن شما را می بينيم و دم نمی زنيم !
حالا شده حکايتjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-864082862002-12-22T22:02:00.000Z2002-12-22T22:12:56.000Zننوشتن سخت تر از نوشتنه . چند روزی خيلی رو به راه نبودم . ذهن مشوش و در هم . شرمنده همه کسانی که سر زدن و ... خدا رو شکر تعدادشون زياد نيست . درست ميشه . به قول دوستان حزب الهی به حول و قوه الهی از فردا شب درست ميشه . اين دو تا تيکه از ذهن مشوش و نا آرام اين چند روزه . به بزرگی خودتون در هم بودنش رو ببخشيد
آدم ها عوض ميشن . می فهمی ؟ اصلا به تو چه مربوط؟ مگه قرآن مهر کردن که هميشه همون شکلی jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-863281192002-12-20T18:32:00.000Z2002-12-20T18:32:30.700Zحيف که به خودم قول دادم اينجا چس ناله نکنم . و الا ، الان بايد 50 صفحه اباطيل می خوندين . به هر حال " ز منجنيق فلک فتنه می بارد " .
jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-861791492002-12-17T19:26:00.000Z2002-12-17T19:26:01.423Zدر اتاق يکی از دوستانم ، بالای تختش ، پوستری به ديوار نصب شده که هر بار نيش مرا تا بنا گوش باز می کند . پوستر، تصوير چهار ليوان بزرگ آبجوخوری را نشان می دهد که هر کدام بگونه ای خاص پر شده . اولی ليوانيست که نيمه پائينی آن پر است . با خطی زيبا زير آن نوشته شده : pessimistic ( بد بينانه ) . ليوان دوم هم نيمه پر است . منتها اين بار با اينکه نيمه پائين خالی است ، نيمه بالای جام پر از jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-860401492002-12-15T20:11:00.000Z2002-12-15T20:15:13.000Zما در رويايي فرا رسيدن فرداييم و فردا نمي آيد؛
ما در روياي شكوه و افتخاري غوطه وريم ، كه خود نمي خواهيمش
خواب روزي نو را مي بينيم، غافل از اينكه همين امروز است آن.
ما رويگردان از رزميم ، آن دم كه بايد در آن گام بگذاريم
و ما همچنان در خوابيم
ما ندا را مي شنويم اما به آن وقعي نمي نهيم ،
اميد بر آينده بسته ايم ؛ آينده نيز تنها نقشي است بر آب
در jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-859871332002-12-14T10:55:00.000Z2002-12-14T10:55:08.973Zمن از همون بچگی عاشق اين هگل بودم به خدا ! امروز يک جمله ازش خوندم که اين عشقم سه برابر شد : بهترين نقطه جهان جايی است که ؛ کتابخانه های بزرگ ، دختران زيبا و آبجو های خوب و ارزان داشته باشد jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-859123082002-12-12T21:25:00.000Z2002-12-12T21:25:25.500Zمن هنوز به همان خنگی سابق هستم . هنوز حرف های دو پهلويت را نمی فهمم . هنوز وقتی نوشته هايت را می خوانم ، مجبورم چند بار برگردم و از اول ، جمله ات را بخوانم تا دو هزاريم بيفتد که چه گفته ای . هنوز فهم حرف های خاله زنکی برايم ساده تر از درک حرف های توست . هنوز گيج و خنگم .
يادت هست آن شب جمعه که رفتيم پارک طالقانی؟ داشتيم از آن راه شيب دار وسط پارک رد می شديم که تو خيلی دوستش داری . همان کهjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-858604312002-12-11T22:36:00.000Z2002-12-11T22:39:22.000Zآخر شبی داشتم بر می گشتم خونه ، توی ميدون انقلاب چشمم خورد به يک پير زن نابينايی که داشت فال حافظ می فروخت . بارون هم ريز ريز داشت می خورد تو سرش . گفتم اين که اين جوری اينجا ايستاده تيرش خطا نمی ره . يه فال ازش خريدم . ببينين چی اومده :
صنما با غم عشق تو چه تدبير کنم
تا به کی در غم تو ناله شبگير کنم
دل ديوانه از آن شد که پذيرد درمان
مگرش مه ز سر زلف تو زنجير کند
....
نمی گم پشت فال به jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-858594482002-12-11T22:15:00.000Z2002-12-12T21:33:23.000Z آقا فکلی
کتاب کوچه احمد شاملو از معدود کتاب های مرجعی است که هيچ وقت آدم رو خسته نمی کنه . برای پيدا کردن معنی يک عبارت به سراغش می ری و وقتی سرت رو بالا مياری می بينی يکی دو ساعت گذشته . ديشب مي خواستم معنی مثلی را پيدا کنم که چشمم به شرح کلمه آقا فکلی افتاد . راستش خيلی برام جالب بود . بد نديدم که شما هم نگاهی به آن بياندازيد .
در اواسط دوران حکومت ناصر الدين شاه که رفته رفته jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-857920732002-12-10T17:55:00.000Z2002-12-10T17:57:43.000Zبا اين که من معتقدم جملات قصار تنها به درد مجريان تلويزيون می خوره که با خواندن اين جملات آه های کشدار بکشن . اما حقيقتش اين يکی رو خودم خيلی دوست دارم . بين خودمون باشه چند وقتی با اين زندگی می کردم :
آدمی بايد در بيست سالگی با انديشه ی زندگيش
در سی سالگی با زن زندگيش
و در چهل سالگی با حقيقت زندگيش رو به رو شود .
در پنجاه سالگی عطش موفقيت را در خود فرو نشاند .
در شصت سالگی اثری بيافريند که jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-857463102002-12-09T21:39:00.000Z2002-12-09T21:39:31.446Zدستهات چه يخ کرده ! زير بارون مونده بودی؟ تمام لباسهات خيس شده . بيا بنشين اينجا کنار بخاری خودت رو گرم کن . چرا پکری حالا؟ توخودت مگه اين تصميم رو نگرفتی ؟ مگه باور نداری کار درستی انجام دادی ؟ خوب پس چی ميگی ؟ به نظر من هم تصميمت درست بوده . به نظرم حق داشتی عاطفه و احساس يک آدم رو در کوتاه مدت فدای مصلحت و آينده اش کنی . اصلا می دونی چَيه ؟ تو اين دنيا تصميم درست گرفتن هميشه خيلی سخته ! خيلیjalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-857459232002-12-09T21:31:00.000Z2002-12-09T21:57:02.000Z "مدير مدرسه " جلال آل احمد را برای دومين بار ده سال اخير خواندم .بار پيش شايد توی سالهای دبستان دستم آمد و آن موقع تنها داستانش برايم جالب بود . اما حالا تنها چيزی که می توانم بگويم اينه که عجب قلمی داشته اين آدم . کاملا می توانم تصور کنم که حضور جلال آل احمد بر جامعه ادبی و به اصطلاح روشنفکری چه تاثير روانی وحشت آوری داشته . به گمانم آل احمد در کنار هدايت و گلشيری جزء معدود کسانی است که jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-856534802002-12-07T22:04:00.000Z2002-12-08T07:48:36.000Zامشب می خواستم چيزی بنويسم از جنس سياست که آنچنان اين روز ها دوستش ندارم . می خواستم بنويسم که ما آنقدر دانا هستيم که دو با ر از يک سوراخ وحشتناک به نام انقلاب گزيده نشويم . می خواستم بنويسم چقدر دلم به هم خورد وقتی اين را ديدم . می خواستم بنويسم که هيچ چيز اصيل تر و پر ارزش تر از زندگی نيست . اما نمی دانيد وقتی اين نوشته پينک فلويديش و آن نوشته که از تهران اونيو به آن پيوست است را خواندم چقدر jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-856114822002-12-06T22:04:00.000Z2002-12-06T22:08:25.000Zموضوع تز دکتراش ، تاثير فقر بر آدمها و روابط انسانيه . اونهم کجا ؟ وسط اروپا. توی کشوری که سطح رفاه و خدمات عدالت اجتماعيش در دنيا زبان زده ؛ سوئد . دانشگاه استکهلم .
سعی می کنه بفهمه چرا بچه ای که هميشه توی مدرسه _ حتی زنگ های تفريح _ کيفش رو جلوی پاهاش می گيره تا همکلاسيهاش وصله روی شلوارش رو نبينند ، توی خلوتش از زندگی و پدر و مادرش متنفر ميشه و خدايی رو که هيچ وقت براش کاری نکرده رو jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-855613372002-12-05T23:08:00.000Z2002-12-07T22:25:38.000Zصدای اين دختر از آن دور ها چقدر آشناست .بعضی وقت ها احساس می کنم هيچ فاصله ای ميان مغز و احساس اين آدم با انگشت هاش که می نويسن وجود نداره .jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-855485122002-12-05T18:27:00.000Z2002-12-05T18:27:43.410Zخوردن برای اين آدم يکی از بخش های جذاب زندگيه . با خوردنيجات حسابی حال می کنه . نمی دانيد غذا خوردن با اين آدم چقدر صفا داره . باور کنيد جوری با غذا بر خورد می کنه که آدم اشتهاش باز ميشه . کلی هم برای خودش در اين زمينه صاحب نظريات فيلسوفانه است .
مثلا ميگه : بديهی ترين اصل شهر سازی مدرن اينه که شما در هر خيابان از ساندويچ فروشی يک همبرگر خريدای کنيد و در حال قدم زدن در طول خيابان همبگر jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-854782762002-12-04T12:28:00.000Z2002-12-04T12:28:20.486Zبگذار بارون ماچت کنه !
بگذار بارون مثل آب چک نقره روسرت چيکه کنه!
بگذاربارون برات لالايی بگه!
بارون کنار کوره راه ها آبگير های راکد درست می کنه
تو ناودون ها آبگير های روان راه می اندازه
شب که می شه رو پشت بوم ها لالايی های بريده بريده ميگه
عاشق بارونم من ! jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-851725732002-11-27T18:33:00.000Z2002-11-27T21:06:29.000Z" آدمها بدون اينکه خودشون بخوان ، برای اينکه کسی رو دوست داشته باشن ، متاسفانه نياز دارن که اول بتونن به اون طرف افتخار کنن " اين جمله طول و دراز فيلسوفانه رو امروز حميد احمدی وقتی دو تا دستش رو از سرما تو جيباش کرده بود و يه سنگ رو شوت ميکرد گفت. حميد احمدی فرزند کرامت .
اين حميد احمدی از همون دوران مدرسه که با من هم کلاسی بود يه جوری بود . هيچ وقت نمی شد پيش بينی کرد که الان چی jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-851115882002-11-26T15:33:00.000Z2002-11-26T15:37:37.000Zچراغ مطالعه رو خاموش می کنه و می خزه زير لحاف . دستش رو دراز می کنه و کورمال کورمال از روی ميز کنار تخت يک نوار بر می داره و می گذاره توی ضبط . ولوم رو تا حد امکان کم می کنه و دکمه play فشار می ده . صدای خش دار شاملو از بين ملودی های پيانوی بابک بيات فواره می زنه توی هوا . "سکوت سرشار از ناگفته هاست "
طاق باز دراز می کشه و خيره ميشه به سياهی سقف . تصوير صحنه های عصر مياد جلوی چشمهاش ؛ ترافيک jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3963917.post-850516862002-11-25T13:00:00.000Z2002-11-25T13:02:03.000Zامروز مادر فاطمه شاگرد مامان که جريان سوختنش رو براتون تعريف کردم آمده بوده مدرسه . خواهش و التماس کرده که مامان از پيگيری ماجرا دست برداره . زنک گفته پسرش با کار مامان بيشتر خواهرش رو آزار ميده . بعد هم از پسرش دفاع کرده و گفته اشتباه اصلی از فاطمه بوده که بدون روسری رفته توی حياط!!!
باز هم خانوم ها فکر می کنن که حقوق پايمال شده جامعه زنان با درگيری با آقايون و فمينيسم بر طرف ميشه؟ به jalaledinhttp://www.blogger.com/profile/18093170743081100724noreply@blogger.com